ما انسانها باید بدانیم که ، در جهان هستی دو رنگ بیشتر وجود ندارد . یک رنگ خدایی است و دیگری رنگ غیر خدایی . هرچقدر ما انسانها از سفیدی فاصله بگیریم ، به همان میزان به شرک ،غیر خدایی بودن و سیاهی بودن ،گرایش پیدا کرده ایم . نمی توان در آنِ واحد انسان هم سفید باشد ، هم سیاه  ؛ هم باخدا باشد ، هم ناخدا ، کسی که خدایی شد ، یک رنگ بیشتر ندارد . دو رنگی با الوهیت نمی سازد .

 متاسفانه عده ایی، دین و خدایی را دوست دارندکه ، در آن انسان بتواند ، هم نماز بخواند ، هم مشروب بخورد ؛ هم روزه بگیرد و هم ربا بخورد ؛ هم راست بگویید ، هم دروغ بگویید ؛ درحالی که باید گفت ، یا رومی روم یا زنگی زنگ . آب و روغن باهم جمع نمی شوند . انسان یا آب است ، یا روغن ؛ یا سفید است ، یا سیاه  ، وقتی که سفیدی با رنگ دیگری جمع شد ، دیگر هیچ انسان عاقلی این ترکیب را سفید نمی نامد .

البته خداوند متعال رنگی ندارد ، بلکه او خالق همه رنگهاست و بکاربردن این عبارت "صبغة الله " اشاره دارد ، به ایمان به خداوند متعال ، رنگ خدایی داشتن یعنی پیروی از آیین اسلام و این پیروی انسان را نورانی و سفید می نامید .