قال الجواد (ع) : لَا تَکُنْ وَلِیَّ اللَّهِ فِی الْعَلَانِیَةِ و عَدُوّاً لَهُ فِی السِّرِّ

امام جواد (ع) می فرمایند:

چنین مباش ، که در ظاهر از دوستان خدا و در باطن از دشمنان او باشی .

سوگنامه آل محمد ،ص(95)

دراین سخن حضرت (ع) به اساسی ترین مسئله در روابط الهی و اجتماعی اشاره نموده است که ، همه معضلات بین انسان و خداوند متعال و انسان با انسان دیگر به همین رذیله اخلاقی برمی گردد . دوگانگی در برخورد به جهت فریب خداوند متعال و مخلوق او از جهل انسان نشأت می گیرد . چرا که ماه هیچ وقت پشت ابر نمی ماند .

ظاهرت، گر هست با باطن یکی           می‌توان ره یافت بر حق، اندکی

ور مخالف شد درونت با برون               رفته باشی در جهنم، سرنگون

ظاهر و باطن، یکی باید، یکی             تابیابی راه حق را، اندکی


رشد و بالندگی انسان در نصیحت پذیری است .

شیخ جعفر شوشتری می گوید : روزی از منبر پایین آمدم و به سمت منزل در حال حرکت بودم ،که ناگهان دیدم ، فرد عرق خوری جلوی من را گرفت . از او سئوال کردم ، آیا با من کاری داری ، گفت : نه ، ولی شیخ جعفر از شما یک سئوال دارم . شیخ جعفر من یک عرق خورم و ظاهر و باطنم گویای این مطلب است ،ولی شیخ جعفر :

آیا تو ؛ آنچرا که بالای منبر می گویی خود انجام می دهی .

آیا ظاهر و باطن تو هم یکی است.

شیخ جعفر شوشتری می گوید ،این جمله این فرد عرق خور همیشه در یاد و ذهن من تا آخر عمرم بود .