نظر جناب عالی ( استاد حاجی امیری )پیرامون گناه چیست .

گناه عملی است که ،باعث می شود ،تا انسان دچار استرس ، عذاب وجدان و ناآرامی گردد .البته شدت و ضعف این موارد بستگی به پاکی روح انسان دارد . هر چقدر که روح انسان پاک تر و نورانی تر باشد ،اثر تخریبی گناه بیشتر خواهد شد . برای بهتر روشن شدن این مسئله ناگزیرم مثالی بزنم .

تصور کنید ،یک فردی را که اصلاً اهل سیگار کشیدن نیست ، بمحض آنکه بوی سیگار به او می خورد و یا اینکه اولین بار سیگار می کشد ،بلافاصله انسان از خود عکس العمل نشان می دهد،یا سر درد می گیرد و یا دچار عوارض دیگر چون سرفه و غیره می شود . ولی اگر همین فرد این کار را بمـرور انجام دهد ،می بینیم که عوارض و عکس العمل ها کمتر و کمتر می شود ،تا جایی که ،اگر کسی او را سرزنش کند ،در جواب می گوید : ای بابا ؛ اگر من سیگار نکشم ، می میرم ، عجب چه شد  ، ۱۸۰ درجه تغییر ، بله انسان بجایی می رسد ،که نه تنها از گناه بدش نمی آید ،بلکه از آن در ظاهر لذت هم می برد و آثار تخریبی گناه برای او عادی می شود .

 

اینکه می بینید ،بعضی در جامعه به راحتی گناه انجام می دهند و بعضی ها این صحنه ها رنجشان می دهد ،به همین دلیل می باشد .اینجاست ،که دیگر تذکر جواب معکوس می دهد . اینکه به بعضی گفته می شود ، نماز بخوان می گوید ، قرصش را مصرف می کنم ،بس است، به همین دلیل است . خوشا بحال آن کسی که بداند ،مریض گناه است .ولی اگر نداند، آن می شود ،که در جوامع بشری امروز می بینیم . یعنی تا جایی این بیماری پیشرفت می کند ،که انسان را با خود کشی و غیره از بین می برد . وای به حال انسانی که سعادت را با شقاوت ، حق را با باطل اشتباه بگیرد .