قابل توجه کسانی که می خواهند ،یک شبه ، ره صد ساله را طی کنند .

۱- حرام خوارى برکت را از مال مى برد .

 قال الصادق(علیه السلام) :

« مَنْ کَسَبَ مالاً مِنْ غَیرِ حلةٍ سَلط البناء والطین والماء »

 کسى که مالى را از راه نا مشروع به دست آورد ، ساختمان ، آب و خاک براو مسلط مى شوند . یعنی اینکه چنین مالی برای او رفاه و آسایش نمی آورد و او را اجیر و گرفتار خود می نماید .

۲- لقمه حرام ، تاریکی قلب و دل می آورد.

علت اینکه انسان لازم است از خوردن مال حرام اجتناب کند، این است که مال حرام، قلب را تاریک می کند و بصیرت را از انسان می گیرد.

۳- لقمه حرام ، باعث عدم استجابت دعا می شود.

وقتی که پیامبر(ص) از حریص بر دنیا یاد می کرد، می فرموند: چه بسیار آدم ژولیده موی، خاک آلوده و دورافتاده در سفرها که طعام و لباسش حرام و خوراکش حرام است و دست هایش را بلند می کند و یارب یارب می گوید : پس کجای آن دعا مستجاب می شود.


4- لقمه حرام، عدم قبولی نماز را در پی دارد.

غزالی گوید: ...ابن عباس  به نقل از پیامبر (ص) می گوید:

خداوند نماز کسی را که در شکمش مال حرام باشد، قبول نمی کند.

۵- لقمه حرام ، آتش دوزخ را به همراه دارد.

پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:

هر گوشتی که از حرام بروید ، آتش او را سزاوارتر است.

6- لقمه حرام، مانع رسیدن به سعادت و توفیق می شود.

از صفات رذیله و متعلق به قوّه شهویه مال حرام خوردن و از آن اجتناب نکردن است .

بیشتر کسانی که به هلاکت رسیده اند، سببش آن بوده و اکثر مردم که از فیوضات و سعادات محروم مانده اند، به واسطه خوردن مال حرام می باشد . سدّی از این محکم تر در راه توفیق نیست و کسی که تأمل کند، می داند که خوردن حرام، اعظم حجابی است که بندگان را از وصول به درجه ابرار و اتصال به عالم انوار مانع است

7- لقمه حرام، باعث عدم قبولی واجبات و مستحبات است.

از حضرت پیغمبر (ص) مروی است که در بیت المقدس فرشته ای هست که هر شب ندا می کند که هر که بخورد مالی را که از حرام باشد، خدا از او قبول نمی  کند سنّتی را و نه واجبی را.

۸- لقمه حرام، باعث گلایه زن و فرزند در روز قیامت است.

وارد شده است که زن و فرزندان آدمی در روز قیامت به او می آویزند و او را در موقف حضور پروردگار باز می دارند و می گویند: پروردگارا! حق ما را از این شخص بستان. به درستی که ما جاهل به احکام شریعت بودیم و او ما را تعلیم نکرد و غذای حرام به ما خورانید و ما عالم به آن نبودیم.

۹- لقمه حرام ، درد و رنج جسمی می آورد.

ابوالقاسم جعفربن احمدالرازی گوید: ابوالخیر عَسقلانی را ماهی ای آرزوی همی آمد به چندین سال، چون از جایی پدیدار آمد حلال، دست فرا کرد تا بخورد. استخوانی از استخوان های ماهی به انگشت وی فرا شد؛ بدان سبب دست از وی بداشت. گفت: یارب! کسی دست به شهوتِ حلال دراز کند، چنین کنی. آنکه دست به شهوت حرام دراز کند، با وی چه کنی.

۱۰- لقمه حرام ، بر روی اولاد اثر سوء دارد.

قال الصادق (ع) : کسب الحرام یبین فی الذریه

نتیجه لقمه و کسب حرام را در فرزندان خود می بینید .

از قصّه پر غصّه آدم که گندم بهشت خورد، حکایت قابیل که می گویند نطفه وجود او از آن گندم بسته بود، به عبرتی برگیر؛ خاصیّت دو دانه گندم منهیّ مباح بهشت که آن باشد، خاصیت چرب و شیرین مهملات حرام و شبهه دار دنیا چه خواهد بود و بدان که تأثیر غذا در نطفه از قبیل تأثیر ساعت و حالت مرد و زن و اثر ترک ذکر حق در زمان جماع خواهد بود که به سر حدّ الجاء و اجبار نرسد و لهذا آن شخص مکلّف می باشد و تصحیح نیّت و قوّت تدبیر خود مناز و با قوت لایموت بساز که ضرر طعام دغدغه دار بدان از آن منفک نمی شود.

11- لقمه حرام ، روزه را باطل می کند.

غیبت ، دروغ ، بهتان و لقمه حرام روزه را باطل می کند به دلیل قرآن؛

 قال اللّه تعالی: «سَمّاعُونَ لِلْکَذِبِ أکّالُونَ لِلسُّحْتِ.» دروغ و خوردن حرام خداوند متعال با یکدیگر مقرون کرده است.

در خبر است که دو زن در عهد رسول خدا (ص) روزه بودند . در آخر روز گرسنگی ایشان را چنان به رنج آورد که نزدیک بود، هلاک شوند. دستوری خواستند از رسول (ص) که روزه بگشایند. رسول (ص) دستوری داد. چون روزه بگشادند، قدحی بدیشان فرستاد و ایشان را فرمود: قی کنید ، در این قدح. به هر دُوان، قدح پر از خون تازه و گوشت تازه کردند، مردمان شگفت بماندند. رسول صلی الله علیه و آله گفت: عجب مدارید از این حال که ایشان از رزق حلال به روزه بوده اند و به رزق حرام روزه بگشادند.

۱۳- لقمه حرام، درهای حکمت را بر دل می بندد.

در حدیث است که هر کس طعامی را از روی شهوت و خواهش نفس (نه از روی نیاز بدن) بخورد، خداوند، حکمت را بر دل او حرام فرماید.

۱۴- لقمه حرام، دین را تباه می کند.

غذائی که انسان می‎خورد به منزلة بذری است که در زمین ریخته می‎شود و اگر حلال و پاکیزه باشد اثرش در قلب که به منزلة سلطان بدن است ظاهر خواهد شد و قلبی مملو از صفا خواهد داشت و از اعضاء و جوارحش جز خیر و نیکی تراوش نخواهد کرد، لکن اگر آن خوراک پلید و حرام باشد قلب را کدر و تیره خواهد نمود. لقمه حرام با زمینه سازی گناه انسان را به تباهی می کشد .

منابع:

  1.  بحار الانوار : ج۴۵ ، ص۸   
  2. الکافی ج۶ - ص۲۸۶
  3. اصول کافی ج2ص269
  4. معراج السعاده انتشارات مطبوعاتى حسینى ص 313 چاپ 75.
  5. - بحار الانوار : ج ۷۳ ، ص۱۵۰ و وسائل الشیعه ( آل البیت ) : ج۵ ، ص۳۱۵ .
  6. بحار الانوار : ج۶۳ ، ص۳۱۴ .
  7. بحار الانوار : ج۸۱ ، ص۲۵۸ .
  8.  بحار الانوار : ج۶۳ ، ص۳۱۴ .