مَهاتما گاندی (رهبر استقلال هند) :

« من زندگی امام حسین(ع)، آن شهید بزرگ اسلام را به دقّت خواندم و توجّه کافی به صفحات کربلا نموده ام و بر من روشن است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستی از سرمشق امـــام حسین(ع) پیروی کند.»

درشبه قاره هند عاشورای امام حسین (ع) تا عمق جان مردم نفوذ کرده است و محرم آن سامان از نظر تراژدى و احساس، عمیق ترین آثار را در آن نواحى به جاى گذاشته و حتى ملت هاى غیر مسلمان را مجذوب خود نموده است.

شیعیان هند همه ساله مراسم محرم را برپا مى کنند و در  این مراسم به سخنرانى و بیان وقایع کربلا با نثر و نظم مى پردازند و به دنبال آن مآتم و مراسم سینه زنى اجرا مى شود و شمایل کوچکى از آرامگاه امام حسین (ع) که « تعزیه» نام دارد ، را بر پا مى کنند.

شور مصیبت امام حسین (ع) تاثیر روحى فوق العاده اى بر آنان باقى مى گذارد، به طورى که النگوهاى بلورین خود را مى شکنند، سر خود را شانه نمى زنند، جواهر بر خویشتن نمى آویزند و از لباس هاى زینتى خوددارى مى ورزند و این سوگوارى ها تا اربعین ادامه دارد.


مراسم عاشورا تاثیر شگرفى بر مذهب اهل تسنن و فرهنگ و آداب آنان گذاشته است، به طورى که در ایام عزادارى، آنان نیز در امام باره ها ( حسینیه ) شرکت مى کنند و از ته دل بر عزاى سید مظلومان اشک مى ریزند از این رو پیوندهاى اجتماعى و خویشاوندى فوق العاده اى میان برادران اهل سنت و شیعى گره خورده که، با صراحت از بنى امیه تبرى مى جو یند و بر فضیلت على (ع) و فرزندانش اصرار مى ورزند .

روز عاشورا سراسر هند تعطیل است. و هر کس با هر دین و آیینی که دارد ، اعم از هندو ، مسیحی ، سنی ، وغیره در این روز عزا دارند. این تعطیلی فقط مخصوص بازار نیست. گرچه برخی از مغازه‌ ها نیز تعطیل اند. تعطیلی این روز اداری است ، درست همان طور که عید فطر و قربان هم در این کشور تعطیل است.

روز عاشورا اغلب اشخاص چیزی نمی خورند و بعد از ظهر میل می‌کنند که از آن به نام افاق شکنی یاد می‌شود.

در هندوستان هم مثل ایران اکثریت قریب به اتفاق مردم لباس مشکی دارند . و روزهای هفتم به بعد و علی الخصوص تاسوعا و عاشورا، قریب به اتفاق جمعیت در کوچه و خیابان با پای برهنه حرکت می‌کنند.
در آنجا  از طبل و دهل ( دوقل ) خبری نیست و یک شب هم که برای روی آتش رفتن از طبل و دهل استفاده می شود ، کار سنی‌هاست و شیعیان رسم طبل و دهل ندارند.

* روز عاشورا شیعیان و برخی افراد اهل سنت و هندوها به نشانه عزاداری با پای برهنه روی آتش راه می‌روند

در هندوستان شیعیان نسبت به کربلا احساسات عمیقی از خود نشان می‌دهند و در این زمینه دست کم، در برخی از کارها، قابل مقایسه با جاهای دیگر نیستند. برای مثال در آنجا اگر از اول محرم تا اربعین حسینی، کسی بمیرد ،برای او فاتحه نگرفته و این به احترام امام حسین (ع) است. مراسم فاتحه این شخص بعد از محرم انجام می‌شود. کسانی در خانواده‌ ها وجود دارند که ،در طول دو ماه محرم روی تخت نمی‌خوابند؛ غذای پخته شده از گوشت نمی‌خورند؛ سرشان را شانه نمی‌کنند و حتی زر و زیور را کنار می‌گذارند. یکبار به مادری که در مجلس عزا بود خبر دادند که ،پسرش درگذشته است. او از جایش تکان نخورد که ،تا مجلس عزا تمام شد و میهمانان رفتند و بعد به سراغ فرزندش رفت.