فلسفه گریه

 در روایتی از پیامبر اسلام (ص) آمده است که :

»من علامات الشقاء جمود العین و قسوة القلب و شدة الحرص فى طلب الرزق و الاصرارعلى الذنب «

از نشانه های بدبختی انسان خشکی چشم و سنگ دلی و حریص بودن در طلب روزی و اصرار بر گناه است .

" بحار:52/70"

لذا فلسفه وجودی گریه در خلقت انسان برای تخلیه و تصفیه روحی و تزکیه وی است و در اصطلاح روانشناسی به معنی کاتارسیس می باشد و کسانی که در این مسئله دچار اختلال می شوند ،در علم سایکولوژی بیمار به حساب می آیند و باید درمان شوند.گریه فشار ناشی از عقده‌های انباشته در درون انسان را می‌کاهد و درمان بسیاری از آلام و رنجهای درونی انسانهاست.در حقیقت اشک چشم، سوپاپ اطمینانی برای روح و جسم آدمی است که ،در شرایط بحرانی اندوه و یا شادمانی فراوان، موجب تعادل او می‌شود.

/ 0 نظر / 10 بازدید