ظلم عامل ویرانی است.

 پادشاهی با همراهان خویش ،در بیابان شکاری زد . غلامی را فرستاد، تا به ده برود و نمکی بخرد . امّا قبل از حرکت ، به غلام سفارش کرد ، که نمک را مفت نگیرد ، چرا که ده را خراب می کند .گفتند : ای سلطان ! با این کار ، بدین کوچکی چگونه ده خراب می شود ؟ 

گفت : بنیاد ظلم ، در جهان از اول اندک بود ، هرکس آمد ، کمی بر آن افزود و این گونه زیاد شد .

ظلم به هر شکلی که باشد ، مخرب و عامل نابودی انسان و جهان هستی است . ظلم به مانند اسید می ماندکه ،یک قطره آن ،شیء را دفعة یا تدریجاً نابود می کند . 1

کفر به یک فرد یا نهایتاً به چند نفر آسیب می زند و با رفتن فرد هم تمام می شود ،ولی ظلم اینگونه نیست . یعنی با رفتن ظلم به پایان می رسد .

قال رسول الله (ص) : "الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم"2

 «حکومت با کفر باقی می ماند ،اما با ظلم دوامی نخواهد داشت».

منیع :

1- احلی من العسل ، ص 281

2- کلینی: اصول کافی، باب ایمان و کفر

/ 0 نظر / 24 بازدید